The Imagine

เมื่อ ...จินตนาการ... สำคัญกว่าความคิด

คงจะยังไม่สายเกินไปถ้าจะกล่าวคำว่า   สวัสดีปีใหม่ 2557 นะครับ  ผ่านไปแล้วสำหรับปี 2556  พอคนเราอายุเริ่มมากขึ้นมันช่างรู้สึกว่าเวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน  แป๊บๆ ก็หมดไปอีกปี  เวลาก็เหลือน้อยลงอีกปี  

สำหรับผมแล้วปีที่ผ่านมาก็ได้ทำไวโอลินไว้หลายตัวเหมือนกัน  แต่ก็มีอะไรที่พิเศษอยู่ที่จะต้องนำมากล่าวถึง  กันลืม  วันหนึ่งพอแก่ตัวมากๆ เข้าอาจจะจำอะไรไม่ได้  เลยต้องบันทึกไว้ซักหน่อย อีกนิดหนึ่งที่อยากจะเพิ่มเติมไว้  คือปี 56 ที่ผ่านมา ประเทศไทยมีฤดูหนาวที่เป็นฤดูหนาวจริงๆ และหนาวต่อเนื่องดี ไม่มีสะดุด มาจนถึงปีใหม่ 2557 หลายคนได้สวมเสื้อกันหนาวกันสมใจ.........

ไวโอลินที่ผมจะกล่าวถึงในวันนี้ได้รับแรงบันดาลใจ จากคุณหมอมานะ  ที่อยากจะสร้างไวโอลินในฝันซักตัว ที่ออกมาจากจินตนาการ โดยอาศัยพื้นฐานจากไวโอลินในตระกูลลูกแปลก  ที่ผมได้สร้างไว้หลายต่อหลายตัวก่อนหน้า

ไวโอลินตระกูลลูกแปลก

ตระกูลลูกแปลกเป็นไวโอลินที่มีช่องเสียงอยู่ด้านบน  มีคุณสมบัติพิเศษคือให้น้ำเสียงที่นุ่มนวล  หวาน ให้ความบาลานซ์ที่ดี   หลักจากที่สร้างแล้วผู้เล่นแทบไม่ต้องปรับแต่งอย่างใดเลย แต่คนสร้างจะต้องใช้ความพยายามมาก  กว่าจะแล้วเสร็จออกมาแต่ละตัว

การออกแบบเป็นสิ่งสำคัญเป็นอันดับแรก ความเป็นไปได้ และขั้นตอนในการสร้าง  เพราะมันแปลกกว่าไวโอลินปกติทั่ว ๆ ไป  ที่ทำมาจนคุ้นเคยแล้ว  การทำโครงก็ยังใช้พื้นฐานของการทำแบบปกติ  วัสดุที่ใช้เน้นคุณภาพที่สุด ไม้แผ่นหน้าที่ใช้ทำเป็นสปรูซที่คัดเกรนไม้มาอย่างดี  สั่งตรงมาจากฝั่งยุโรป

ช่องเสียงด้านบนใช้พื้นฐานจากลูกแปลก  ปรับตำแหน่งเล็กน้อยให้เกิดความสมดุลและสวยงามยิ่งขึ้น  กลุ่มช่องเสียงด้านล่าง  เป็นการขึ้นมาเพื่อให้ไวโอลินมีพลังขับมากยิ่งขึ้น  ช่องเสียงลักษณะกลมเรียงลงมาขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง1.2 ซม.

ส่วนคอ ผมแกะชีือลงบริเวณด้านหลังแบบนูนต่ำ  ใช้ไม้เมเปิ้ล ลายไม้สวยงาม เข้ากับแผ่นหลัง และโครงด้านข้างเป็นอย่างดี

ไม้เเมเปิ้ลสำหรับทำแผ่นหลัง เป็นไม้ชิ้นเดียว  ลายเสือ   คัดพิเศษเพื่อการนี้โดยเฉพาะ  ผมอยากจะให้ผลงานออกมาดีที่สุด เพราะเขาจะเป็นตัวแทนของผมได้ในวันที่ผมจากโลกนี้ไปแล้ว  เหลืออะไรไว้ให้ระลึกถึงได้บ้าง

Fitting  ที่ใช้เป็นไม้ Rosewood รวมถึง Fingerboard ก็เป็นไม้ชนิดเดียวกัน ออกโทนสีน้ำตาลเข้ม เห็นลายไม้  ส่วนของรองคางวางอยู่ในตำแหน่งตรงกลาง ทรงนี้เรียกว่า NEW FLESCH STYLE

สุดท้ายผมต้องขอขอบคุณ  คุณหมอมานะ จันทรชาติ  ผู้เป็นแรงบันดาลใจ ร่วมสร้างสรรค์ เจ้าของแห่งแนวคิดและ จินตนาการ

Ideal ........ไวโอลินที่คิดฝัน

Ideal ....ในอุดมคติ

ผมห่างหายไปนานไม่ได้เข้ามาเขียนบอกเล่าเรื่องราวให้เพื่อนๆ ได้อ่านบ้าง   แต่ก็ยังดีใจที่ดูจากยอดผู้เข้ามาเยี่ยมชม ก็ยังมีมาต่อเนื่องสม่ำเสมอ  เรียกว่าพอจะมีสาระให้ได้เรียนรู้กันบ้าง

ผมเคยคิดฝันไว้ว่าอยากจะทำไวโอลินซักตัว  ที่มันก้า่วข้ามกรอบข้อจำกัด  จะเรียกว่าทฤษฎีหรืออะไรก็แล้วแต่  ค่อยๆ ก้าวมาที่ละขั้ินทีละตอน  จากไวโอลินแบบดั้งเดิมที่ผมทำมาเยอะพอสมควรแล้ว   ซึ่งเป็นสิ่งที่มีคุณค่า  เป็นรูปแบบของไวโอลินที่มีความงดงามและจะยังคงอยู่สืบต่อไปอีกนานเท่านาน ผมอยากจะใช้คำว่า  "เพราะสิ่งนั้นมี  สิ่งนี้จึงมีได้"   เลยทำให้เกิดเรื่องราวนี้ขึ้น

ไวโอลินตัวที่ผมจะทำจะว่าแปลก ก็ว่าแปลก  แต่สิ่งที่ผมตั้งใจก็คืออยากจะทำสิ่งที่คิดฝันไว้ในสมองให้ออกมาเป็นรูปธรรม  จับต้องได้  ไม่อยากให้มันเป็นเพียงแค่ความคิดฝันที่เลื่อนลอย  ปล่อยให้มันผ่านไปแล้วไม่ได้ทำอะไรเลย

Base from Antique Violin

เป็นไวโอลินที่เก่า  เก่าเอามากๆ เลย  สภาพก็แย่มาก เรียกว่าเกินกว่าที่คิดไว้เยอะเลย  ชิ้นส่วนก็ไม่ครบ  แผ่นหน้าแตก  ขอบบุบ บิ่น กาวเสื่อม พร้อมที่จะหลุดออกมาเป็นชิ้นๆ ได้ตลอดเวลา  

ลองมาดู ศึกษาไวโอลินเก่าตัวนี้ดูว่ามีอะไรให้เราได้เรียนรู้บ้าง

กระบวนการ  ขั้นตอนต่างๆ ที่เกิดขึ้น ผมได้คิดวางแผนไว้ก่อนกลัวพลาด  ตามไปดูกัน

แผ่นหน้าแตก  รองคางหายไป ที่ขอบเป็นสีดำ.....เพื่ออะไร

พร้อมที่หลุดได้เป็นชิ้นๆ เพราะกาวเสื่อม  แล้วฟิงเกอร์บอร์ดหายไปไหน ?

ตัวโครงมันหลุดเป็นชิ้น แผ่นหน้าเส้นไม่สวย ใหญ่และคดโค้ง

ตรงนี้น่าสนใจครับ Saddle ทำจากแผ่นเหล็ก  แต่มันก็ทำหน้าที่ได้ดี ป้องกันแผ่นหน้าไม่ให้ยุบตัวจากเอ็นยึดหางปลา  ปุ่มท้ายนั่นก็แตก ...แต่ก็ยังใช้งานได้นะ

แผ่นหน้าแตกยาวเลย  และที่ขอบไม่ได้ฝัง Purfling ไว้ ทำให้แตกได้ง่ายกว่า ทำขอบดำไว้เพราะเหตุนี้

เปิดแผ่นหน้าออก  มาดูภายในกันบ้างว่าชัดๆ เป็นอย่างไง

บล็อคตัวล่างยาวกว่าปกติ แต่ก็ไม่ไ้ด้มีปัญหาอะไร จะได้แน่นดี ตรงกลางมีรอยแยกออก 

บล็อคด้านข้างไม่มี พอกาวเสื่อมก็เลยหลุดออกได้ง่ายกว่า

ร่องรอยของป้ายที่เหลืออยู่ แต่ตัวป้ายหาำยไปไหนไม่รู้  เลยไม่ทราบที่มาที่ไป หรือใครเป็นคนทำเลย

Sound post  เหลาไม่ค่อยตรงไม่ค่อยกลมเท่าไหร่  ที่แปลกมันมีเชือกผูกไว้ด้วย  เขาทำอะไรกับมัน?

ที่ด้านข้างถูกเจาะรูไว้ด้วย  หรือเขาทำมาเพื่องานนี้นะ  ..... sound post ล้มหรือ

อะไรเนี่ยะ

ด้านในของแผ่นหน้า  ที่เราคงไม่ค่อยมีโอกาสได้เห็นกันบ่อยนัก...มันควรเป็นอย่างนี้ไม๊

ไม้ที่ดูนูนขึ้นมาเขาคงจะทำมันให้เป็น เบสบาร์  ถ้าเป็นหัวข้อเก่าที่เคยเขียนผมจะเรียกว่า เบสบาร์แบบ

บิวท์อิน

สีดำๆ คือคราบกาว  ส่วนแผ่นไม้มาเสริมรองเอาไว้  ทำมาไม่พอดี กับบล็อคตัวบน ....แล้วเพราะอะไร?

คอเอียงเบี้ยวอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ใช้งานมาได้แสนนาน ลูกบิดแตก สึก รูลูกบิดในสภาพแย่

ถอดคอออก  ผมตัดสินใจไม่ใช้คอเดิม คงต้องทำคอขึ้นมาใหม่น่าจะดีกว่า

ฐานคอกับบล็อคตัวบนเป็นไม้ชิ้นเดียวกัน  ส่วนร่องที่เห็นเป็นส่วนที่ให้ Rib เสียบยึดเอาไว้ 

แต่ด้วยความที่ส่วนสูงของไม้มันสั้นกว่าความสูงของ Rib เลยต้องเสริมไม้ไว้ที่แผ่นหน้า เพื่อให้เรียบพอดีกัน

Make a new soundboard

ไวโอลินตัวใหม่นี้จะถูกสร้างขึ้นใหม่บนพื้นฐานของไวโอลินเก่าโบราณ โดยมี 2 ชิ้นส่วนเดิมเป็นหลัก คือ โครงด้านข้าง กับแผ่นหลัง  ที่เหลือจะเป็นการสร้างขึ้นมาใหม่ โดยผมเริ่มต้นจากแผ่นหน้าก่อน  แล้วก็ตามด้วยทำคอใส่เข้าไปใหม่  ส่วนไวโอลินเก่าตัวนี้ที่ผมอยากได้จริงๆ มันก็คือแผ่นหลังของมันชอบนี่แหละ ส่วนอื่นๆ ก็เลยไม่ค่อยได้ใส่ใจมันซักเท่้าไหร่

บทสรุปส่งท้าย

 กว่าที่ผมจะจัดการจนแล้วก็ใช้เวลาอยู่พอสมควร เรียกว่าทำไปก็คิดไปด้วย ขั้นตอนสุดท้ายก็คือการปรับตั้งหรือ set up ผมใช้เวลาอยู่นานมากทีเดียว  ปรับหย่องอยู่หลายสิบเที่ยว โดยใช้หย่อง 2 ตัว 2 สไตล์ สุดท้ายมาจบที่ตัวนี้ สาย A เป็นสายที่มีปัญหา เสียงมันไม่เข้าพวก จนสายขาดไป 2 เส้น ส่วนเส้นที่ใส่อยู่ก็ไม่สมบูรณ์นักแต่ก็ถือว่าใช้ได้ ตำแหน่งที่ตั้งหย่องในเบื้องต้นผมตั้งใจทำไว้ที่ระยะ 33 ซ.ม.  แต่สุดท้ายต้องเลื่อนไปใช้ที่ตำแหน่ง 32.5 ซ.ม  มันให้น้ำเสียงที่มีความสมดุลที่ดีกว่า

แม้มันจะไม่สมบูรณ์ซะทีเดียวในครั้งแรก  แต่มันก็ทำให้รู้ว่ามันมีความเป็นไปได้  และทราบผลลัพท์ที่ได้ออกมาเป็นอย่างไร  แนวคิดจากการที่ได้ลงมือทำ ...ซึ่งมากกว่าความเข้าใจ  เพราะมันเอาดัดแปลงพลิกแพลงต่อได้  สมองมันคิดไปเลยว่า ถ้าอย่างนี้ทำได้  แบบนี้ก็ต้องทำได้สิ คิดเลยไปโน่นอีก เฮ้อ.....